Beschrijving Zondag 27 april 2008, in de ochtend naar de nieuwe zaal die officieel geopend zou worden. Ik weet niet meer of ik het al verteld had, er is sinds kort een zesde bouwploeg voor zalen in Ecuador en normaal kost het bouwen van een zaal 6 weken, dus elke week is er ergens een nieuwe zaal. Vrijdagavond was ik er ook, toen kon ik nog binnen zijn. Vandaag alleen maar op afstand buiten gebleven, met gelukkig wat te lezen bij me, want ook vlak bij de ingang zodat ik het programma zou kunnen horen ging niet. De foto's heb ik kunnen maken door buiten diep adem te halen, snel naar binnen een foto maken, en pas weer uitademen nadat ik weer buiten was. Waar ik niet op bedacht was, het was bewolkt en regenachtig, is dat ik toch mijn pet met voor- en achterklep op had moeten doen, want op die grote hoogte in Quito is de zon altijd sterk, ook als het bewolkt is. Dus mijn nek voelt nu, maandagmorgen, een beetje itchy aan. Later wezen eten met een groepje (sorry geen foto's daarvan), en daarna met Mauricio wezen kijken naar de automarkt. Hij was zelf bezig een auto te verkopen voor iemand anders, en daar was aardig wat belangstelling voor. Het systeem is eenvoudig. Vlak bij een evenementenhal is een grote parkeerplaats (in Quito Zuid hebben ze hetzelfde, en ik neem aan in andere grote plaatsen in Ecuador ook), en op zaterdag en zondag kan iedereen die zijn auto te koop wil aanbieden die daar neerzetten, voor de prijs van drie dollar. En dan plak je er telefoonnummers in, en je kunt je auto daar laten of er bij blijven, wat je wilt of naar je tijd hebt. Het toegangsnummer van de auto van Mauricio was in de 2200, dus dat zijn aardig wat auto's. Omdat alles goed bewaakt en beveiligd moet worden in Ecuador hoor je aardig wat alarmssytemen afgaan enz. als een auto bekeken wordt. Natuurlijk kun je denken dat er meer risico is hier te kopen, maar dat maakt niet zoveel verschil. Ook garages geven normaal geen garantie, net zoals dat niet gebruikelijk is bij wat je ook maar koopt, behalve soms bij nieuwe spullen, zoals nieuwe auto's. Voor de rest: wat je koopt is van jou, klaar. En alle auto's zijn natuurlijk naar die parkeerplaats gereden, je kunt zelf een rondje rijden met de eigenaar op de achterbank of naast je, enz. Wel, ondertussen is het de laatste dag hier, maandag 28 april 2008, de lijst is afgewerkt, alles is gepakt met iets minder gewicht in de grote koffer en iets meer in de grote draagtas, zodat beide nu binnen de norm vallen. Eind van de middag ga ik naar het vliegveld zodat ik daar nog de tijd heb de laatste serie emails binnen te halen en eventueel te beantwoorden, en dan is het na ruim 28 uur weer aankomst Nederland. Wat ik van Karin begrepen heb zijn de voorspellingen voor woensdag regenachtig en niet al te warm. Thuis buiten alles uitpakken in twee groepen: alle spullen die niet gebruikt zijn en daar een foto van maken, en alles wat wel gebruikt is natuurlijk ook. Dat maakt het makkelijker voor een eventuele volgende keer alleen mee te nemen wat nuttig is gebleken. Mijn moeder haalt me op (Karin kan natuurlijk niet daar komen, en het is afwachten hoe heftig mijn luchtjes zijn na de reis), en zij kwam op het goede idee eerst even langs Oma te gaan voordat ik naar huis ga, want wij hebben elkaar natuurlijk ook ruim een maand niet gezien. En om zo snel mogelijk aan de tijd in Nederland te wennen is het so-wie-so beter de hele dag op te blijven. Wel, donderdag is het afwachten hoe ik me voel met de Jetlag, maar vrijdag verwacht ik weer aan de Kerkstraat te zijn... Hiermee is de maand april zo'n beetje ten einde, en de speurtocht ook! Alle vragen aan het begin van de maand zijn beantwoordt, alleen soms anders dan verwacht. Wat gaan we nu doen of proberen? Wat is reëel? Dat weten we echt nog niet. Het was in ieder geval een hele ervaring, die heel goed was, ook als er verder niets meer uit zou komen. Groetjes allemaal! En bedankt voor het meelezen van de verslagen, het was leuk zo! Ron en namens Karin
